Coñezo, vía vimeo, un impresionante documento da intervención do Secretario Xeral de Política Linguística na que intenta, perante un grupo de profesores, facer que comunguen con rodas de muíños. Pero mellor que unha parca explicación, adxúntovos o vídeo para que tiredes as vosas conclusións.
Prégase a maior expansión deste documento.
as aulas e o despacho from SonCine on Vimeo.
Mellor que calquera cousa que puidese eu dicir con cento vinte mil palabras, déixovos unha intervención maxistral de Leo nas xornadas de Ecolingua 2009. Parabéns Leo por esta magnífica exposición da realidade.
Ecolingua 2009: Lingua e culturas emerxentes from IGEA on Vimeo.
Este post vai adicado a todos aqueles que insisten na mentira. A todos aqueles que falan da imposición da lingua propia. A todos aqueles que nos queren facer comungar con falsas rodas de muíño. A todos aqueles que identifican galego con imposición e castelán con liberdade. Menten e sábeno. Un bo home dixo unha vez: «venceremos porque temos a razón da nosa parte».
Vía Trafegando Ronseis, coñezo este vídeo que vos deixo para reparar en todo isto.
Como unhas imaxes valen máis que mil palabras, déixovos tres dunha xeira histórica. Desde había moito tempo non me orgullaba de ser galego. Lección da cidadanía galega. Hai país.
Fonte: Xornal e A Nosa Terra.
Actualización: Vídeo do enorme, xigantesco Avelino Pousa
Emocionante, vibrante, solidario, reivindicativo, actuante, crítico e cantos adxectivos se vos poidan ocorrer foi o que sucedeu hoxe no Salón de Actos da Facultade de Filoloxía de Santiago de Compostela. Como ben sabedes, era a presentación do manifesto da plataforma a prol da lingua galega Prolingua. Nun momentos de especial virulencia contra o noso idioma, xorde esta plataforma. O que alí se dixo, eu subscríboo ao cento por cento.
Para que vos fagades unha composición de lugar, o acto de presentación do manifesto estaba presidido por unha serie de persoas que a seguir vos relato. Presidía a mesa Francisco Fernández Rei. Acompañábano Mercedes Queixas, Xabier P. DoCampo, Henrique Costas, Agustín Fernández Paz, Rafael Cuíña, Martín Pawley, Pilar Ponte e Xosé Luís Rodríguez Pardo. Se ben estes eran os integrantes da mesa, personalidades da política, cultura e sociedade galega enchían unhas ateigadas butacas do Salón de Actos. Xosé Manuel Beiras, Camilo Nogueira, Xosé Luís Méndez Ferrín, Anxo Angueira, Miguel Anxo Fernán Vello, Francisco Pillado Mayor, Francisco X. Fernández Naval, Manuel Bragado, Antón Dobao, e persoas anónimas, coma min, que estabamos reunidos ao redor dunha mesma preocupacion: o ataque á nosa lingua.
O colectivo quixo destacar, desde un primeiro momento, o carácter totalmente horizontal da plataforma. Rexeitábanse as portavocías –por motivamentos tanto de participación democrática de todo o mundo, como de carácter organizativo e de relación co exterior, fundamentado na necesidade de que sobre o colectivo non houbese presións–. Vencellado con isto, a renuncia expresa de calquera tipo de subvención á plataforma. Fíxose por motivos ben entendibles. Por isto, o financiamento do colectivo será pola conta dos seus propios asinantes. Decidiron resolver este continxente mediante a emisións duns bonos –que abranguían as candidades de 50,100, 200 e 500 euros– para que cadaquén, nas súas modestas capacidades, axudase a todas as campañas que se pretenden levar a cabo. Colantes e pegatinas, Ponte en pé pola lingua, Mapa de ofensas á lingua, información nos medios –tanto analóxicos como dixitais–, marcha pola lingua –previsibelmente en maio do ano que vén– e grupos de persoas por zonas para proporcionaren información, serán algunhas campañas que o colectivo pretende poñer en marcha.
Co obxectivo de tomar unha posición activa para, en palabras dos presentadores, «estamos fartos de ceder e ceder», «porque nós temos a razón, non mentimos» ou para loitar contra «o argumentario das mentiras» daquelas platarformas que se escudan na «suposta liberdade lingüística» para atacar o noso idioma, xorde esta proposta.
Ante un auditorio totalmente entregado que repetiu en varias ocasións múltiples aplausos, o día de hoxe será, como ben dixo Xabier P. Docampo tomando e refacendo as verbas do insigne poeta: «En Prolingua, somos as primeiras mil primaveras máis do galego». E certamente, isto será o comezo das mil primaveras que lle agardan ao Galego.
Etiquetas: Prolingua
Despois dun longo período sen actualizar o blog, pídovos, a todos os que por aquí pasedes, o 18 de outubro en Santiago. Ante as ameazas dun goberno que maltrata o noso idioma –seica non é o deles–, temos que estar todos para defender o noso ben cultural máis importante: o idioma. Se os nosos devanceiros conseguiron que perdurase durante centos de anos, agora é o noso deber procurar que continúe vivo e vigoroso outras mil primaveras.
Imprescindíbel conferencia ao redor da situación lingüística no Estado español.
